"โรคงอน" เป็นโรคระบาดที่ร้ายแรง ติดต่ออย่างรวดเร็วขยายตัวเป็นวงกว้างในแนวราบ ยังไม่พบวัคซีนหรือยารักษา
            ผู้ป่วยมีอาการ “หน้างอ”และบางรายที่อาหารหนักจะมีอาการหน้าดำ แทรกซ้อนด้วย หูแข็ง ฟังอะไร ขัดหูขัดใจไปหมด ตาขวาง น้ำลายไหลเล็กน้อยพองาม ยังไม่พบหลักฐานที่แน่นอน ว่าผู้ใดนำเชื้อมาปล่อย
            โรคนี้ส่งผลให้อุณหภูมิร่างกายสูง มือไม้สั่น ผู้ป่วยที่อาการหนักอาจถึงขั้นชักดิ้นชักงอ
การปฐมพยาบาลเบื้องต้นควรสังเกตอาการผู้ป่วย ว่างอนอยู่ในระดับไหน ถ้างอนน้อยๆ ให้รีบง้อ ผู้พบเห็นทั่วไปควรเอาใจใส่ต่อผู้ที่ติดเชื้อในระยะเริ่มแรก จะทำให้อาการไม่ลุกลาม และสามารถรักษาหายได้ สำหรับผู้ป่วยที่อาการหนัก ผู้ง้อ ควรได้รับการฝึกสอนและเป็นผู้ชำนาญการง้อเป็นพิเศษ เพราะผู้ป่วยจิตใจอ่อนแอ เปราะบางแตกหักง่าย ต้องการความเอาใจใส่ หลังได้รับการรักษาผู้ป่วยที่หายแล้วยังสามารถอาการกำเริบได้ทุกเวลา ผู้ใกล้ชิดต้องให้ความรักและความเข้าใจ หากความรักและความเข้าใจลดน้อยลงเมื่อไหร่ อาการงอนจะกำเริบ
หมายเหตุ
พบมากในกลุ่มคนที่มีความสวย และความน่ารัก
สำหรับผู้ไม่สวยและไม่น่ารัก
จะเรียกอาการเดียวกันนี้ว่า น่าเบื่อ น่ารำคาญ
จะปล่อยไปตามยถากรรม
ไม่มีการปฐมพยาบาลใดๆ ทั้งสิ้น
จนกว่าอาการจะหายหรือตายไปเอง.....

1.ดูพระอาทิดตกดินด้วยกัน
2.กระซิบถึงกันและกัน
3.ทำอาหารให้กัน
4.เดินท่ามกลางฝนตก
5.จับมือ
6.ซื้อของขวัญให้กัน
7.ดอกกุหลาบ
8.ถามว่าน้ำหอมสุดโปรดคือกลิ่นไหนและใช้ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน
9.เดินริมทะเลตอนเที่ยงคืนด้วยกัน
10.เขียนกลอนให้กัน
11.การกอดคือยาที่ดีที่สุด
12.พูดว่า"รักเธอ" ตอนที่รู้สึกว่ารักจิงๆและทำให้เค้ารู้ว่าเรารู้สึกรักจิงๆ
13.ให้ของขวัญเล็กๆ ดอกไม้/ลูกอม/กลอน
14.บอกเธอ/เขา ว่าเธอ/เขา คือผู้หญิง/ผู้ชายที่คุณต้องการมากที่สุด
15.อยู่ด้วยกันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
16.มองตากันและกัน
17.(เฉพาะผู้ชาย) ดันคางเธอขึ้นเบาๆ มองตาเธอบอกว่ารักเธอมากที่สุด และจูบเธอเบาๆ "เบาๆ" ล่ะ
18.ในที่สาธารนะชน แค่จีบกันเฉยๆอย่าทำอย่างอื่น
19.ใส่จดหมายรักในกระเป๋าเขา/เธอเมื่อเธอ/เขาไม่เห็น
20.ซื้อแหวนให้เธอ (เฉพาะผู้ชาย)
21.ร้องเพลงให้กันและกัน
22.(เฉพาะผู้ชาย) โอบกอดเทอตรงสะโพกเสมอ
23.พาไปกินข้าว2ต่อ2
24.กินสปาเก็ตตี ้(เคยดูเรื่องทรามวัยกับไอ้ตูบมั๊ย)
25.(เฉพาะผู้ชาย)จับมือเธอ มองตาเธอ จูบมือเธอแล้ววางไว้บนหัวใจ
26.เต้นด้วยกัน

27.(เฉพาะผู้หญิง)เวลาอยู่ด้วยกัน นอนตักเขา
28.ทำเรื่องน่ารักๆ เช่น เขียนว่า "ฉันรักเธอ"ในสมุดโน้ต
29.หาเรื่องมาเรียกเธอ/เขา ทุกๆ5นาที
30.ไม่ว่าจะยุ่งขนาดไหน โทรไปหาเขา/เธอและบอกว่า"ฉันรักเธอ"
31.โทรจากสถานที่ๆคุณไปเที่ยวและบอกว่าคุณคิดถึงเขา/เธอ เสมอ
32.จำฝันของคุณและเล่าให้เขา/เธอฟัง
33.บอกความกลัวและความลับสุดยอดของคุณให้เธอ/เขาฟัง
34.ทำดีกับพ่อแม่ของเธอ/เขา
35.(เฉพาะผู้ชาย) ลูบผมออกจากใบหน้าของเธอเบาๆ"เบาๆ" ล่ะ
36.ไปเที่ยวกับเพื่อนของเธอ/เขา

37.ไปวัด/อธิษฐาน/สาบาน ด้วยกัน
38.พาไปดูหนังโรแมนติคและจำส่วนที่เธอ/เขาชอบ
39.เรียนรู้กันและกัน และอย่าทำผิดแบบเดิมเกิน2ครั้ง
40.บอกว่าคุณรู้สึกดียังไงที่ได้อยู่กับเธอ/เขา
41.เสียสละให้กันและกัน

42.รักกันมากๆ ถ้าไม่อย่างนั้นก้อเลิกกันไปเลย
43.ทำให้ไม่มีนาทีไหนที่คุณไม่คิดถึงเขา/เธอ
44.รักตัวเองก่อนที่จะไปรักใคร

45.หัดพูดคำหวานๆในภาษาอื่น
46.ขอเพลงให้เขา/เธอ ในวิทยุ
47.หลับคาโทรศัพท์ด้วยกัน
48.ปกป้องเธอ/เขาเมื่อคนอื่นพูดอะไรไม่ดีต่อเขา/เธอ
49.ห้ามลืมการจูบgood night และพูดว่า"ฝันดีนะ"เสมอ

50.และสุดท้ายต้องขอขอบคุณที่โลกสร้างเธอ/เขาขึ้นมา 

1. จงใช้เวลาแก่ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ เติบโตอย่างช้าๆ อย่าใจเร็วด่วนได้ ความชอบพออย่างแท้ จริงจะค่อยๆ เป็นไปอย่างช้าๆ
2. จงซื่อสัตย์และเปิดเผยกับคนรัก การโกหก ไม่ซื่อสัตย์จะทำลายมิตรภาพ
3. จงกระทำต่อผู้อื่นเหมือนอย่างที่คุณอย่างให้ผู้อื่นเขากระทำต่อตัวคุณ
4. นึกไว้เสมอว่าคนรักของคุณไม่ใช่คนดีพร้อม ไม่มีใครดีหมดทุกอย่างบางทีข้อบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ ของคนรัก ก็กลายเป็นความน่ารักได้ ถ้าคุณใจกว้างพอ
5. จงภูมิใจในความสำเร็จของคนที่คุณรัก อย่านำไปเปรียบเทียบกับความสำเร็จของคุณหรือคนอื่นๆ เป็นอันขาดจงมองเฉพาะที่คนรักของคุณทำได้ จะมากกว่าคุณหรือน้อยกว่าคุณก็ “ดีมาก” ทั้งนั้น
6. อย่าคาดหวังว่าทุกอย่างจะราบรื่นเสมอแม้คนที่กำลังรักกันแทบจะกลืนกินก็ยังมีข้อขัดแย้งหรือไม่ลงรอยได้บ้าง
7. ถ้าคุณพบคู่รักบางคู่คุยว่า เขาไม่เคยทะเลาะกันเลยก็อย่าไปใส่ใจมากนัก เพราะเขาอาจไม่ได้ พูดกันเลยหรือไม่รักกันเลยก็ได้
8. ในกรณีที่ยังไม่มีคู่รักที่แท้จริง จงเปิดใจให้โอกาสพบปะผู้คนอื่นๆ ให้มากขึ้น คุณจะได้มีโอกาสพบคนที่คุณอยากรักจริงๆ ได้
9. จงมีส่วนร่วมต่อการสร้างความสัมพันธ์อย่าคิดถึงความได้เปรียบเสียเปรียบ ถ้าคุณให้ของขวัญราคาแพงแก่คนรัก แต่เขาตอบแทนด้วยของขวัญราคาด้วยกว่า ก็ไม่เป็นไรเพราะเขาอาจไม่สามารถให้อะไรกับตัวคุณได้เท่าที่คุณคาดหวังเอาไว้ ฝ่ายที่รับของจากคนรัก จงหาทางตอบแทนเสมอแม้จะไม่เท่าและไม่เหมือนกันก็ไม่เป็นไร อย่าเป็นฝ่ายรับฝ่ายเดียว
10. จงเป็นนักฟังที่ดี แสดงว่าคุณเอาใจใส่และสนใจเขา เท่ากับแสดงว่าเขาเป็นคนสำคัญ
11. จงยิ้มกับคนรักเสมอ การยิ้มทำให้รู้สึกว่าคุณเป็นคนมีมิตรไมตรี
12. อย่าเปิดเผยความลับ หรือนินทาคนรักลับหลัง เพราะจะเป็นพิษต่อความรักอย่างยิ่ง
13. อย่าใช้ความรักไปหลอกลวงคนอื่น

14. จงถามเพื่อนที่สนิทว่า คุณมีจุดเด่นที่น่าประทับใจหรือจุดอ่อนตรงไหนบ้าง ทุกคนมีจุดอ่อนในตัว คุณจะได้พัฒนาปรับปรุงตัวเองให้น่ารักมากขึ้น
15. จงให้เวลาสำหรับความรักและคนรัก อย่าโหมทำงานมาก หรือออกสังคมมากไป จนทำให้สูญเสียคนที่เรารักและห่วงใยไป
16. จงบอกคนรักว่า เขาทำให้คุณสุขหรือสบายใจอย่างไรเขาพอใจที่จะได้ยินถ้อยคำเหล่านั้น เช่น “อยู่กับคุณแล้วรู้สึกสบายใจและมั่นใจดีมาก”
17. อย่าพูดตัดพ้อ หรือต่อว่าโดยไม่คิด เช่น “คุณผิดเวลาอีกแล้ว” หรือ หรือ “คุณไม่รักฉันจริง” แต่จงบอกคนรักว่า “ไม่รู้ว่าเป็นอะไรใจคิดถึงคุณจัง” ทำนองนั้น
18. อย่าท้อแท้เมื่อเกิดความเข้าใจผิดหรือขัดใจกัน จงทำสิ่งที่เลวร้ายให้กลายเป็นสิ่งที่ดีงามต่อไป โดยมุ่งมั่นถึงการรักษาสัมพันธภาพที่ดีเอาไว้ และพยายามควบคุมช่วงเวลาเลวร้ายเหล่านั้นเอาไว้ ให้ได้
19. เรียนรู้อารมณ์ของคนที่คุณรัก อย่าหวังว่าเขาจะสดชื่น หรือเอาใจเก่งตลอดเวลา ในยามเขาเคร่งเครียดเหน็ดเหนื่อยจงอย่าสั่ง แต่จงให้ความสบายกายและความสบายใจแก่เขาตลอด
20. อย่าลืมคำชมเชย ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีแก่ทุกคน จงชมคนที่คุณรัก คำชมจะทำให้ความรักยั่งยืน

21. จงมีกิจกรรมร่วมกันที่สนุกสนาน เช่นการเดินทางท่องเที่ยวที่ไม่ลำบากนัก เล่นกีฬาบางอย่างด้วยกัน หรือเดินเล่นด้วยกัน เป็นต้น

 22.กิจกรรมบางอย่างที่เราไม่ชอบ แต่คนรักชอบก็น่าจะลองกิจกรรมเหล่านั้นดูบ้าง
23. สนใจและช่วยจัดการในสิ่งจำเป็นของอีกฝ่ายหนึ่ง เช่น ถ้ารู้ว่าอีกฝ่ายจะเดินทางไปไกล จงคิดว่าเขาน่าจะต้องการอะไรเพิ่มเติมบ้าง จงช่วยจัดหาหรือเพิ่มเติมให้เขานั้นแสดงถึงความเอาใจใส่ เขาอย่างแท้จริง
24. อย่าคาดหวังว่าคนรักจะให้สิ่งที่คุณต้องการได้ครบถ้วน เพราะจะทำให้คุณผิดหวัง และเป็นอันตรายต่อความรัก
25. อย่าดูหมิ่นหรือดูถูกคนรักว่าด้อยกว่า หรือเป็นหนี้บุญคุณ จงมองคนรักเหมือนคนที่เพิ่งพบและรู้จักกันและรักกันใหม่ๆ ทำให้เกิดความสนใจใยดีอยู่เสมอๆ ทุกๆ วัน ไม่เกิดความเบื่อหน่าย จำเจ
26. อย่าบีบบังคับความรัก เพราะความรักไม่อาจสร้างขึ้นตามความต้องการได้ แต่จงปล่อยให้มันพัฒนาไปตามเงื่อนไขของมันเอง อาจจะเริ่มจากมิตรภาพก่อนแล้วกลายเป็นความรักก็ได้

          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว 
          มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน 
          ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก 

          วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม 
          ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ 
          ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ 
          ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

          เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ 
          ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า... 
          “ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ” 

          ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม 
          “ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย” 
          “ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย”
 
          ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา
ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก 
          ความเศร้าตอบว่า
           “โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ” 

          ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน 
          แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข 

          ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง” 
          เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง 
          ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น 
          เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา 
          
          ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรักจึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ 
          “ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน” ความรู้ตอบว่า “เวลา” 
          
          ความรัก “แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?” 
          ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า
          “ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ”

ฉันอาจไม่ใช่ใคร. . . ที่เธอใช้ทั้งหัวใจค้นหา
ฉันอาจไม่ใช่ดวงดาวบนฟ้า. . . ที่เธอแหงนมองดูได้
ฉันเป็นเพียงแสงเล็ก ๆ . . . จากก้านไม้ขีดไฟ
แต่จะหลอมเป็นแสงสว่าง. . . สุดท้ายให้เพียงเธอ

ฉันอาจไม่ได้เป็น. . . ดอกกุหลาบต้องตาใครต่อใคร
ฉันเป็นเพียง. . . ดอกไม้ที่พลิ้วไหวให้เธอยิ้มได้เสมอ
ดอกไม้ไม่มีชื่อในโลก. . . ที่ไม่มีใครได้พบเจอ
แต่จะเป็นดอกไม้เดียว. . . ที่บานในใจเธอตลอดไป

ฉันอาจไม่ใช่. . . สายฝนโปรย
ฉันเป็นเพียงหยดน้ำ. . . ที่โบกโบยความอ่อนล้าให้เธอได้
หากแม้เป็นหยดน้ำตา. . . จะหลั่งรินมาให้เธอสบายใจ
รอเวลาเหือดแห้งไป . . . ให้เธอพบวันคืนที่สดใสแสนดี

ฉันอาจไม่ใช่. . .สายลม
แต่ฉันเป็นอณูความห่วงใย ที่เพาะบ่ม. . . ทุกลมหายใจนับจากนี้
ในหัวใจที่ว่างเปล่า. . . เธออาจไม่มีฉันแล้วก็ตามที
แต่ขอให้รับรู้เถอะคนดี. . . ทุกความรู้สึกที่ฉันมีจะไม่เปลี่ยนไป

ฉันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ บนโลกนี้. . .
ไม่ขอเป็นอะไรที่มากมี และยิ่งใหญ่. . .
แม้เธอเห็นฉันเป็นเพียงภาพฝัน. . . ไร้ตัวตนบนความห่างไกล
ก็ลืมเถอะเธอ. . . ลืมฉันให้หมดใจ . . .
แต่อยากให้รู้ไว้ว่า . . . ฉันไม่เคยเสียใจที่รักเธอ . . .

รัก . . . ไม่ต้องประกอบด้วยอะไร … แค่ในรักมีรักก็พอแล้ว
ถ้าจะพูดประโยคนี้ . . . เพื่อให้เท่ ๆ แบบงง ๆ ก็คงจะพอได้อยู่
แต่ถ้าจะพูดเพื่อเชื่อว่า . . . มันเป็นอย่างนี้จริง ๆ แล้วล่ะก็ . . .
เป็นเรื่องยากอยู่นะ . . . ที่ความรักของเธอจะมั่นคงได้นาน
เพราะจริง ๆ แล้ว . . . ความรัก . . . มีส่วนประกอบของมัน

ส่วนประกอบ . . . ที่ดึงออกมาได้จากตัวสะกด
. . . ซึ่งก็คือ ร.เรือ กับ ก.ไก่ นั่นเอง  . . .
ร.เรือ คือ . . . รอคอย
ส่วน ก.ไก่ คือ . . . กันและกัน

 รอคอย คำ ๆ นี้ คือ . . . บทพิสูจน์ชั้นยอด
ก็ความสนใจน่ะ  . . . อาจเกิดขึ้นได้ในตอนสบตากันวินาทีแรก
แต่ . . . ถ้าเมื่อไรก็ตาม ที่เธอเกิดไปคิดว่า . . . เธอรักใครเพื่อเพราะสบตา
วินาทีแรกแล้วล่ะก็ . . . เป็นเรื่อง! สัญญาณอันตรายแว่วมาแต่ไกลแล้วนะ
ก็ความรักมัน . . . ไม่ได้เป็นเรื่องของสายตานี่นา
แต่ความรัก . . . เป็นเรื่องของหัวใจต่างหาก

ฉะนั้น  . . . ใช้ความแน่ใจรักกัน จึงย่อมดีกว่าใช้ความอ่อนไหวรักกัน
อย่ารีบร้อน อย่ารีบรัก เพราะถ้าคนนี้คือคนที่ใช่ ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องรอคอยได้
รอยคอย . . . ที่จะเรียนรู้นิสัยใจคอของอีกคนก่อน
ทำความรู้จักก่อนรัก . . . อย่ารักแล้วค่อยรู้จักกัน
ไม่เช่นนั้น . . .  ปัญหาร้อยแปดจะตามมารุมสกัมสมองของเธอ

ส่วนคำว่า กันและกัน ควรจะเป็นคำที่นำมาใช้
. . . หลังจากที่รักกันแล้ว
มีใครบางคนบอกไว้ ว่า  . . . ข้อดีของการไม่มีความรักก็ คือ . . .
. . . ไม่ว่าจะทำอะไรก็ติดสินใจเองได้เลย ไม่ต้องบอกใคร

ซึ่งมันก็จริง เพราะถ้าไม่มีแฟน  . . .
สิ่งที่เราต้องมีอยู่แล้วก็ คือ . . . อิสระ
แต่ถ้ามีแฟน . . .  ก็ไม่อยากให้เธอคิดว่า . . .
ความรัก คือ . . . สิ่งทำให้อิสระของชีวิตของเธอหายไป
อยากให้ลองคิดในแง่บวก  . . .
ดีซะอีก ที่จะได้ตัดสินกันสองคน
หรือไม่ว่า . . . จะทำอะไรอยู่ ก็มีอีกคนคอยเป็นห่วง

คำว่า . . . ฉัน . . . หรือ . . . เธอ . . . น่ะ มันโดดเดี่ยวนะ
แต่เมื่อรวม . . . ฉัน . . . กับ . . . เธอ . . . เป็น  เราสองคน เป็น กันและกัน
มันอบอุ่นดี และก็เพราะกว่าด้วย

ลองทำความเข้าใจกับมันดูสักตั้ง  . . . กับร.เรือ และ ก.ไก่ ในคำว่า รัก
คำเล็ก ๆ แต่ความหมายยิ่งใหญ่คำนี้
ถ้าเธอเข้าใจได้ ก็เชื่อว่า . . . ในแต่ละปี
. . .  เธอก็จะมีจำนวนวันที่ยิ้มออก มากกว่าจำนวนวันที่ร้องไห้

หรือถ้าเธอสะดุดอุปสรรคล้มลง . . .เธอก็จะลุกขึ้นได้เร็ว
เพราะรักที่ประกอบทั้งรอคอยและกันและกัน
. . . จะให้ผลลัพธ์ที่เป็นบวกเสมอ ไม่มีลบ
พูดง่าย ๆ ถ้าให้เกรด ก็ไม่ทางซะล่ะที่เธอจะติด F
คุณว่าจริงไหม. . . ?

อันความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม
แต่ต้องตามเวลาความเหมาะสม
รักนี้มาจากใจใช่นิยม
น่าชื่นชมรักมั่นคงตามเวลา

เพราะต่างคนต่างคิดล้วนแตกต่าง
ความไกลห่างอาจทำให้เปลี่ยนผัน
ความใกล้ชิดอาจทำให้รักกัน
ผ่านคืนวันรักนั้นอาจเปลี่ยนไป

ความในใจไหนเลยใครจะรู้
เคยเคียงคู่อาจมีขื่นขมได้
เคยใกล้ชิดอาจเปลี่ยนเป็นผลักไส
ไร้เยื่อใยที่เคยมีให้กันมา

กาลเวลาเท่านั้นพิสูจน์รักจริง
ว่าทอดทิ้งหรือยังเสน่หา
ว่ายังรักหรือเธอจะจากลา
ยังเห็นค่าหรือเธอสิ้นเยื่อใย

พบครั้งแรกเธออาจบอกว่ารัก
ไม่นานนักเธออาจอยากผลักไส
ไม่นานนักเธออาจแปรเปลี่ยนใจ
อาจไม่ใช่คนนั้นในใจเธอ

อาจไม่ใช่คนนี้ที่ใฝ่หา
ลืมคำว่ายังรักอยู่เสมอ
อาจบอกต่อจากนี้อย่าเจอะเจอ
แค่เธอเผลอใจรักเพียงชั่วคราว

เพราะ . . . รู้ดีว่า ไม่มีความสำคัญ
เพราะ . . . ว่า ฉันมันไร้ค่าไม่เอาไหน
เพราะ . . . ฉันแย่เกินกว่า จะพูดไป
เพราะ . . . หัวใจมันห่างกัน ไกลแสนไกล

ฉัน . . . มันโง่ ที่ยังทนอยู่แบบนี้
ฉัน . . . ไม่ดี พอจะรั้งเธอเอาไว้
ฉัน . . . ควรให้เธอนั้น เดินจากกันไป
ฉัน . . . จะทนได้หรือไม่ ก็ช่างมัน

รัก . . . มากมาย เกินกว่าเธอจะเข้าใจ
รัก . . . ข้างใน ความรู้สึกลึกลึกของฉัน
รัก . . . ที่สุดแม้ว่าเธอ ไม่รักกัน
รัก . . . ทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาที

เธอ . . . คือ ฟ้าที่คอยโอบกอดฉัน
เธอ . . . คือ วันและเวลาที่แสนดี
เธอ . . . คือ สีสันที่แต่งแต้มชีวิตนี้
เธอ . . . คือ คนดีที่ฉันจะรักตลอดไป

. . . เหตุผลทั้งหมด ที่ฉันทนเธอ ก็เพราะฉันรักเธอ . . .

ภาษาพม่า เรียกว่า จิต พา เด (chit pa de)

 เขมร เรียกว่า บอง สรัน โอน (Bon sro Iahn oon)

 เวียดนาม เรียกว่า ตอย ยิ่ว เอ๋ม (Toi yue em)

 มาเลเซีย เรียกว่า ซายา จินตามู (Saya cintamu)

อินโดนีเซีย เรียกว่า ซายา จินตา ปาดามู (Saya cinta padamu)

 ฟิลิปปินส์ เรียกว่า มาฮัล กะ ตา (Mahal ka ta)

 ญี่ปุ่น เรียกว่า คิมิ โอ ไอ ชิเตรุ (Kimi o ai X eru)

เกาหลี เรียกว่า โน รุย สะรัง เฮ (No-rui sarang hae)

 เยอรมัน เรียกว่า อิคช์ ลิบ ดิกช์ (Ich Liebe Dich)

ฝรั่งเศส เรียกว่า เฌอแตม (Je taime)

ฮอลแลนด์ (ดัชต์) เรียกว่า อิค เฮา ฟาวน์ เยา (Ik hou van jou)

สวีเดน เรียกว่า ย็อก แอลสการ์ เด (Jag a Lskar dig)

อิตาลี เรียกว่า ติ อโม (Ti amo)

สเปน เรียกว่า เตอ เควียโร (Te quiero)

รัสเซีย เรียกว่า ยาวาส ลุยบลิอู (Ya vas Liubliu)

โปรตุเกส เรียกว่า อโม-เท (Amo-te)

จีนกลาง เรียกว่า หว่อ อ้าย หนี่ (Wo ai ni)

จีนแคะ เรียกว่า ไหง อ้อย หงี (Ngai oi ngi)

ฮกเกี้ยน เรียกว่า อั๊ว X ลู่ (Auo ai Lu)

ตุรกี เรียกว่า เซนี เซวีโยรัม (Seni Seviyorum

เธอเคยรู้สึก . . . เเบบฉันบ้างไหม?
เวลารักใคร . . . ข้างเดียวอย่างนี้
เมื่อยามที่เค้า . . . ไม่สนใจใยดี
เราก็ไม่มีสิทธิ์ . . . ไปเรียกร้องอะไร

เธอคงไม่เคยรู้สึกสิน่ะ . . .
ว่าความรู้สึกเจ็บ . . . มันเป็นอย่างไร
เมื่อ . . . คนที่รักเธอจนหมดใจ
ไม่เคยได้อะไร . . . กลับคืนมา

เธอจะรู้สึกเจ็บปวด . . . บ้างไหม
ในเวลาที่คนรักมายืนอยู่ตรงหน้า
เเล้วพูดกับเธอ . . . ด้วยความเย็นชา
ว่า . . . เธอไม่เคยมีค่าอะไร . . . กับฉันเลย

ฉันอาจไม่ใช่ใครที่เธอใช้ทั้งหัวใจค้นหา
ฉันอาจไม่ใช่ดวงดาวบนฟ้าที่เธอแหงนมองดูได้
ฉันเป็นเพียงแสงเล็ก ๆ จากก้านไม้ขีดไฟ
แต่จะหลอมเป็นแสงสว่างสุดท้ายให้เพียงเธอ

ฉันอาจไม่ได้เป็นดอกกุหลาบต้องตาใครต่อใคร
ฉันเป็นเพียงดอกไม้ที่พลิ้วไหวให้เธอยิ้มได้เสมอ
ดอกไม้ไม่มีชื่อในโลกที่ไม่มีใครได้พบเจอ
แต่จะเป็นดอกไม้เดียวที่บานในใจเธอตลอดไป

ฉันอาจไม่ใช่สายฝนโปรย
ฉันเป็นเพียงหยดน้ำที่โบกโบยความอ่อนล้าให้เธอได้
หากแม้เป็นหยดน้ำตา จะหลั่งรินมาให้เธอสบายใจ
รอเวลาเหือดแห้งไป ให้เธอพบวันคืนที่สดใสแสนดี

ฉันอาจไม่ใช่สายลม
แต่ฉันเป็นอณูความห่วงใย ที่เพาะบ่ม ทุกลมหายใจนับจากนี้
ในหัวใจที่ว่างเปล่า…เธออาจไม่มีฉันแล้วก็ตามที
แต่ขอให้รับรู้เถอะคนดี…ทุกความรู้สึกที่ฉันมีจะไม่เปลี่ยนไป

ฉันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ บนโลกนี้
ไม่ขอเป็นอะไรที่มากมี และยิ่งใหญ่
แม้เธอเห็นฉันเป็นเพียงภาพฝันไร้ตัวตนบนความห่างไกล
ก็ลืมเถอะเธอ…ลืมฉันให้หมดใจ …ฉันไม่เคยเสียใจที่รักเธอ…

........................

ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย

แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...

ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...

ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...

ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว

คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...


คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?

แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ

เมื่อวานเป็นงานบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 63 ปีนี้เสมอ 1-1 เราไม่ได้ขึ้นแสตนด์ เพราะมันเต็มก่อน ก็เลยขึ้นฝั่งซื้อบัตรกับน้ำผึ้ง พองานบอลเสร็จ ไม่น่าเชื่อว่าเด็กเรียนทั้ง 2 คน จะไปรัชดาได้ (เราเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อ) โห!!!!มันเป็นการไปครั้งแรกเลยนะเนี่ย เอาละสิ!!!!เราเคยกินซะที่ไหน จะไม่กินก็น่าเกลียด ที่สำคัญมันเก็บตังค์ไปแล้วด้วย ทั้ง 2 คนก็เลยต้องกิน แรกๆก็ดีนะ นานๆไปเริ่มมึน ก็เลยออกไปกินขนมจีบซะเลย 5555  จากนั้นก็ไม่กินอีกเลย...ให้มันรู้ซะมั่ง ว่าเราเป็นภสัช เรียนมาก็ต้องรู้ว่ากินยังไงไม่ให้เมา 555 (แต่รู้สึกเหมือนทฤษฎีจะใช้ไม่ค่อยได้ผล) แล้วก็พากัน dance อย่างเดียวจนเกือบตี 2 ถึงกลับ พอกลับมาถึงนอนก็ไม่ได้ มันปวดหัวมากกกกก รู้สึกทรมาน เหมือนหัวจะระเบิดอ่ะ มันง่วงแต่นอนไม่ได้ ยิ่งกว่าตอนสอบอีก รู้ซึ้งเลยคราวนี้ จะไม่กินอีกแล้วววววววว แต่ที่สำคัญ เราว่าเราเมาควันบุหรี่มากกว่า มันเหม็นมากกกกกกกกก ครั้งนี้เป็นประสบการณ์นึงในชีวิตมหาลัย ที่เราจะไม่มีวันลืมเลย ทำให้เรารู้อะไรหลายๆอย่างเลยล่ะ เห็นโลกอีกแบบนึง คุ้มเหมือนกันที่ได้ไป แต่ถ้าให้เลือก ก็ไม่อยากไปอีกเลย 55555

คำว่ารัก . . . คืออะไรใครรู้จัก
อยากรู้นัก . . . ความหมายอันชวนถวิลหา
ฉันจึงรอ ให้เธอเดินเข้ามา
บอกฉันว่า ความรัก คืออะไร 

รักเธอรึเปล่า...ฉันไม่รู้
ที่รู้อยู่ . . . คือมีเธอในใจฉัน
เธอซึ่งเป็น ดังเช่นแสงแห่งตะวัน
ดวงชีวันของฉัน . . . ก็คือเธอ

คำว่ารัก . . . เป็นยังไงฉันไม่รู้
. . . แต่ที่รู้คือ มีเธออยู่ในใจ . . .
และไม่ว่า จะอีกนานสักเท่าไหร่
. . . ใจดวงนี้ ก็จะมีแค่เพียงเธอ . . .

ถามว่า . . . รักหรือเปล่าฉันไม่รู้
แต่ที่รู้ คือ คิดถึงเธออยู่เสมอ
แม้นวันใดที่เราไม่พบเจอ . . .
ฉันก็จะคิดถึงเธอตลอดไป . . .

มันคงเป็นการทำใจที่ยากมากๆ . . .
เมื่อวันนี้ . . .ฉันจะต้องสูญเสียเธอไป
 และไม่รู้ว่า . . .อีกนานแค่ไหน…
 ที่ฉันจะมีวัน ที่จะได้เธอกลับคืนมา 

หรือ . . .
 จะไม่มีวันนั้น  . . .ที่ฉันรอคอยอยู่ก็ตาม
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่า . . .
มันไม่ได้สูญเสียไปพร้อมกับเธอเลย . . .ก็คือ “ความทรงจำ”

ความทรงจำเกี่ยวกับเธอ ยังคงจะติดอยู่กับฉันเสมอ
. . .รอยยิ้ม . . .
. . .เสียงหัวเราะ . . .
. . .คำพูดทุกคำ . . .
. . .และทุกๆ อย่างที่เป็นเธอ . . .

มันจะยังอยู่ . . .ในความทรงจำของฉันต่อไป
แม้ในบางครั้งมันอาจจะเลือนลางไปบ้าง
 แต่ . . .ฉันอยากให้เธอจงรู้เอาไว้ว่า…
มันจะไม่เคยหายไปไหน

มันพร้อมที่จะผุดออกมา เมื่อมีอะไรมาสะกิด
 และทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ
 ฉันไม่รู้ว่า . . .วันนี้เธออยู่ไหน
แต่โปรดจงรู้ไว้ว่า . . .ฉันจะยืนอยู่ที่เดิม ณ ที่นี้เสมอไป

หากวันใดที่เธอรู้สึกอ่อนล้า  . . .โปรดจงหันกลับมา
และเดินกลับมา ณ ที่เดิมที่นี้
ที่ . . .ที่พร้อมจะปลอบโยนเธอ . . .ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ 
ที่ . . .ที่จะทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย และอบอุ่นเสมอ

หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
 แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก

ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
แต่สำหรับคนที่รักกัน . . .  เหตุผลเพียงแค่นี้
ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

แต่กับคนที่เรารักเขา  . . . แล้วเขาไม่รักเรา
ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
หรือให้เหตุผลมากมาย.  . .  ในคำว่า รักที่เรามีให้
เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน

 และกับคนประเภทนี้  . . .
ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
 ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

 ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น

กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง  . . . แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
คุณอาจรู้สึกดีกว่า  . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น
อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

ความจริงแล้ว  . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . .  เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
แล้วบางทีสิ่งดีๆ  . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า

ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครซักคน
คนๆ นั้นจะรักเราตอบ
แต่ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครหลายๆ คน
เชื่อเถอะว่าจะไม่มีใครรักเราจริงเลย แม้แต่คนเดียว
 
บางครั้ง ความรัก
อาจเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพียงครั้งเดียว
และไม่หวนคืนกลับมาอีก
เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า
ความรักครั้งนี้หรือครั้งไหน จะเป็นความรักครั้งสุดท้าย
 
มีหลายครั้งที่เราตามหา แต่ความรักกลับหนีไป
มีหลายครั้งที่เราไม่สนใจ แต่ความรักก็กลับเดินเข้ามา
 
อย่า...อย่ามองข้ามใครคนนึงไป
เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้
 
อย่า...ถามหาเหตุผลเมื่อจะรักใคร
แต่ให้ถามสัมผัสจากหัวใจ
ว่ารู้สึกอย่างไร
 
อย่า...มองหาความรักด้วยสายตา
แต่ให้มองหาความรักด้วยหัวใจ 
 

อย่า...เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากหูทั้งสอง
แต่ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรู้สึกและส่วนลึกของหัวใจ 
 

มอบความรักให้เขาไปเถอะ
แล้วเราจะรู้ว่า... ความรักนั้น...มีค่า..
และมีความหมายเพียงใด