อันดามัน's profileความทรงจำและมิตรภาพPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
June 02 เปิดเทอมแล้วหลังจากที่สอบเสร็จ พวกเราก็ออกฝึกงานกัน จนไม่มีเวลามา up space กันเลย
เราเพิ่งฝึกงานเสร็จเมื่อวาน อีก 2 วันก็เปิดเทอม ก็ยังดี ได้พักตั้ง 2 วันแน่ะ
ฝึกงานเหนื่อยมากกกกกกก สงสัยทำงานต้องเหนื่อยกว่านี้แน่เลย....
เปิดเทอมก็ต้องเรียนหนักอีกตามเคย แถมยังต้องติวสอบใบประกอบอีก
แล้วก็งานวิจัยอีก...เฮ้อ....คิดแล้วเหนื่อย....
แต่ยังไงเราก้ต้องทำตามหน้าที่....เรียนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อีกปีเดียวเอง อดทนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เพื่อนๆส่วนใหญ่ก็จบหมดล่ะ เหลือไม่กี่คณะเองที่อยู่เป็นเพื่อนกัน
แต่เราก็จะจบเหมือนกันแหละ ปีหน้าน่ะ...
ไว้ถ้าว่างๆจะมาบันทึกใหม่ วันนี้ขี้เกียจล่ะ
February 14 valentineเริ่มต้นวันใหม่กับ .. สิ่งที่ดี .. ดี
วันแห่งความรักของเราต้องมาคู่กับการสอบที่แสนจะทรมานอีกปีแล้ว และจะเป็นปีสุดท้ายที่เราจะต้องทนอย่างนี้
ปีหน้าจะได้ฉลองอย่างเต็มที่สักที valentine ปีนี้รู้สึกดีจัง
เฮ้ย... วันนี้เรามีเรียน 9 โมงนี่หว่า จะทันมั้ยเนี่ย ต้องรีบไปล่ะ
ปล.ขอให้ทุกคนสมหวังในความรักนะ (เราด้วย 555...) February 07 เหงาจัง“เหงาจัง” เขียนคำว่ารักเป็นร้อยคำ แล้วคนเดียวในชีวิตก็จากไป ตั๋วรถเมล์ขาดๆ
.................. "จากนี้…ไม่มีเธอ" ฉันกับเธอเคยอยู่ใกล้กันไม่เคยห่าง แต่วันนี้ไม่มีแล้ว…ไม่มีเธอ ......... "เพราะรัก" “คำว่ารักมิควรดูที่หน้าตา “ส่งเมลไปเทอก้อไม่เคยตอบ “แม้ว่าเทอจะรักกับคนอื่น ......... “เธอกลับมาทำไม ฉันไม่ต้องการ” กี่ครั้ง .. ที่เธอขอโทษ เศษเสี้ยวของหัวใจเธอ . . ฉันไม่รับได้ไหม แบกหน้า . . กลับมาทำไม? ความรู้สึกของฉัน .. ไม่ต้องรักษา .......... เช็ดน้ำตาที่ไหลมาที่ละหยด เดินจากไปไม่หันหลังดั่งไร้ค่า มาวันนี้ที่เธอช้ำน้ำคำรัก
.......... “เจ็บมามากพอแล้วเจ้าหัวใจ January 01 Happy New Year 2007นานแล้ว... ที่นั่งอยู่ตรงนี้... นั่งอยู่ที่เดิมที่เคยล้มลง เคยเจ็บอยู่คนเดียว วันนี้คิดทบทวนทุกอย่างที่ผ่านมา เงยหน้าขึ้นได้เพราะตาไม่บวมแล้ว ถึงทางเดินที่ก่อนจะล้ม มีใครอีกคนเดินร่วมทางมาด้วยก็เถอะ ลุกขึ้นได้ปาดคราบน้ำตา เดินไปคนเดียว... ถึงจะมีเหงาบ้าง ท้อแท้บ้าง ปีใหม่แล้ว ชีวิตก็ยังต้องเดินไปข้างหน้าต่อไป เพราะมีสิ่งที่ดีๆรอเราอยู่มากมาย...เป็นคนดีของครอบครัว เพื่อนๆ และสังคม มีรอยยิ้มให้กับตัวเองและคนอื่นๆทุกวัน แค่นี้โลกเราก็มีความสุขแล้ว เพราะความสุขหาได้ทุกที่....อยู่ที่ใจเราจะคิดยังไง
มีความสุขกับปัจจุบันก็พอแล้ว ไม่ต้องคิดอะไรมาก สุขสันต์วันปีใหม่จ้า December 28 วันสุดท้ายของ.... วันนี้เป็นวันสอบมิดเทอมวันสุดท้ายของปีนี้ แต่ยังไม่หมดนะ ปีหน้าก็ยังเหลืออีก แค่เว้นให้พักปีใหม่กัน...อาจจะเนื่องมาจากสงสารนิสิตที่อยู่กับหนังสือมาแรมเดือน (รึเปล่า)..
ทำไมเราเหนื่อยจังเลย อดนอนมาครึงเดือนเต็มๆเลย นอนวันละไม่เกืน 4 ชั่วโมง ปีสีคณะอื่นไม่มีสอบกันแล้ว แต่เรายังต้องสอบเป็นสิบวิชา อิจฉาเพื่อนๆอ่ะ
อีกไม่กี่วันก็จะถึงปีใหม่แล้ว จะได้เริ่มต้นชีวิตปีใหม่อีกปีนึงแล้ว โตขึ้นอีกปีนึง เวลาผ่านไปอีกปีนึง อะไรหลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป เราต้องมีความผิดชอบมากขึ้นเพราะวิชาชีพเราต้องรับผิดชอบชีวิตคน อืม...จะว่าไปแล้วต่อหน้าคนไข้เราก็ดูเป็นผู้ใหญ่มากเลยนะ ดูน่าเชื่อถือ แต่สำหรับพ่อแม่แล้ว เราก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี ชอบจัง อย่างน้อยเราก็มีแม่อยู่เคียงข้างเสมอและคงตลอดไป... November 29 my birthday
มือแม่
มือใครหนออุ้มเรานอนอุ้มป้อนข้าว
ทุกค่ำเช้าเคียงข้างไม่ห่างหนี
อุ้มป้อนนมอุ้มอาบน้ำด้วยอารี
ลองทายทีมือนี้น่ะมือใคร?
ยามเหว่ว้ามือเมตตานั้นลูบหลัง
ยามพลาดพลั้งยังซับน้ำตาให้
ยามโศกเหงาลูบหัวเราให้อุ่นใจ
ยามป่วยไข้ประคองมาให้ยาทาน
เราเติบใหญ่ไปเรียนเพียรศึกษา
มือนั้นยิ่งไขว่คว้าทำทุกด้าน
หวังให้ได้เงินทองตามต้องการ
เพื่อให้เราพ้นผ่านการเล่าเรียน
มือหยาบหนาชาด้านกร้านดำ
เพราะมือนั้นกรากกรำไม่หันเหียน
งานหนักงานเบาเฝ้าพากเพียร
มือนั้นไม่เปลี่ยนเกษียณงาน
คงทราบชัดรู้ชื่อของมือนั้น
เพราะเป็นมือสำคัญค่าไพศาล
มือที่สร้างโลกมาเนิ่นนาน
โลกกล่าวขานเซ็งแซ่ “มือแม่” เอย และแล้วถึงวันเกิดเราอีกปี เป็นวันเกิดปี่ที่สี่แล้วสินะที่เราไม่ได้ซื้อเค้กไปฝากแม่ วันนี้โทรหาแม่บอกว่าวันเกิดเรา แม่บอกว่าวันพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ วันนี้มันวันที่ 28 นะ เราก็บอกแม่ว่าวันนี้วันที่ 29 แม่ก็ "อ้าวเหรอ" ช่วงนี้ยุ่งจนลืมวันเวลาเลย ทำงานหนักทั้งพ่อกับแม่เลย(ฟังแล้วก็สงสาร...) พูดแล้วแม่ก็ขำเองที่ลืมวันที่ อืม..แต่อีกไม่กี่ปีเราก็จะได้กลับไปซื้อเค้กฝากแม่ตอนวันเกิดเราเหมือนเดิมแล้ว...
วันนี้เรารีบตื่นเช้ามาอ่านหนังสือเลยล่ะ(หลังจากที่อ่านเมื่อคืนไม่จบ)เพราะมี Quiz ตอน 8 โมง แล้วก็รีบไปใส่บาตร แล้วก็ไป Quiz (เกือบไม่ทันเนื่องจากมีคนบอก 8.15 น.) แล้วก็เรียนจนเย็นเหมือนเดิม...วงจรชีวิตที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงของเรา
ขอบคุณเพื่อนๆมากมายสำหรับคำอวยพรและของขวัญ especially M-150 จากหนิง รัฐศาสตร์ (แล้วก็ cake S&P จาก partner lab ที่น่ารักของเรา...)
October 29 HBD 1เดือนหน้าก็จะถึงวันเกิดเราแล้ว เย้...อืม...เพื่อนๆต่างคณะที่สนิทไปฝึกงานต่างจังหวัดหมดเลย เฮ้อ!ก็เค้าเรียน 4 ปีกันนี่ ใกล้จะจบกันหมดล่ะ
บางคณะก็ไม่มีเรียนกันล่ะ แต่เรายังต้องเรียน 8.00-17.00 น.เกือบทุกวันเลยแล้วบางวันยังต้องฝึกงานถึง 19.00 อีก
ไหนจะเรื่อง senior project อีก เฮ้อ.....เหนื่อยจัง......อืม...แต่ที่จริงเราก็เรียนอย่างนี้ทุกเทอมอยู่แล้วนี่ (แต่ก็บ่นไปงั้นแหละ)
ยังไงก็สู้ๆๆๆๆๆๆๆ นะ (บอกตัวเองน่ะ) คิดถึงเพื่อนๆนะ |
|
|
